Als advocaat in een crisissituatie praat je nooit alleen namens jezelf, je praat namens een cliënt die jou daarvoor betaalt en die de volgende ochtend wakker wordt met jouw woorden op de voorpagina. Crisiscommunicatie is geen persconferentie met voorbereide verklaring, het is een situatie waarin journalisten al een verhaal hebben en jou willen gebruiken om dat verhaal te bevestigen of aan te scherpen. Het gevaar zit niet in wat je zegt maar in wat je impliciet bevestigt, ontkent of laat hangen.
Voor een advocaat staat bij crisiscommunicatie niet alleen de zaak op het spel maar ook de vertrouwensrelatie met de cliënt, de eigen naam in de balie en de vraag of je morgen nog zaken aanneemt van mensen die zien hoe je onder druk functioneert. Advocaten die in crisissen optreden worden door vakgenoten beoordeeld op zelfbeheersing, door cliënten op loyaliteit en door het publiek op geloofwaardigheid, drie maatstaven die regelrecht met elkaar botsen.
Crisiscommunicatie als mediumtype heeft geen vaste structuur, geen afgesproken duur en geen neutrale setting. De camera staat voor de rechtbank, de microfoon wordt in je gezicht geduwd terwijl je loopt, of je krijgt drie minuten live op radio terwijl de presentator al een oordeel heeft. Dit medium beweegt, het wacht niet op jou en het heeft geen belang bij nuance.
Te veel details prijsgeven over de zaak omdat je wilt bewijzen dat je cliënt onschuldig is
In crisiscommunicatie interpreteert een journalist elk detail als bevestiging van een groter verhaal, zodat je cliënt uitleg geeft op een rechtszitting die nog niet begonnen is.
Juridisch jargon gebruiken waardoor je arrogant overkomt en het publiek afvalt
Een term als 'vermeende tenlastelegging' of 'processuele bezwaren' klinkt voor de kijker als verhullen en ontwijken, precies het tegenovergestelde van wat je wilt overbrengen in een situatie waar vertrouwen de kern is.
Emotioneel reageren op beschuldigingen aan het adres van je cliënt in plaats van professioneel te blijven
Als advocaat Thomas Groen zichtbaar geïrriteerd reageert op een vraag over zijn cliënt, zenden redacties dat fragment eindeloos uit en wordt zijn emotie het verhaal in plaats van zijn boodschap.
Bereid drie kernboodschappen voor die je kunt herhalen zonder de zaak te schaden: vertrouwen in rechtsstaat, respect voor proces, cliënt verdient eerlijke behandeling
Drie kernboodschappen werken in crisiscommunicatie omdat ze je iets geven om naar terug te keren als een vraag je probeert af te leiden, formuleer ze vooraf op papier en ken ze uit je hoofd.
Gebruik de 24-uurs regel: beloof binnen een etmaal met een reactie te komen, dit geeft je tijd om te overleggen en voorkomt impulsieve uitspraken
De 24-uurs regel is voor advocaten extra waardevol omdat je daarmee ook formeel de ruimte creëert om eerst met je cliënt en eventueel de deken te overleggen voordat je publiekelijk iets vastlegt.
Oefen je antwoord op de vraag waarom je deze cliënt verdedigt, leg uit dat iedereen recht heeft op adequate verdediging zonder de zaak inhoudelijk te bespreken
De vraag waarom je iemand verdedigt is de moeilijkste vraag in crisiscommunicatie voor advocaten, oefenen met een collega of mediatrainer op precies die vraag voorkomt dat je live struikelt op het moment dat de druk het hoogst is.
Het meest onderschatte PROOF-element voor advocaten in crisiscommunicatie is P, het persoonlijke. Advocaten zijn gewend om zich achter hun rol te verschuilen, maar wie je bent in dit verhaal, waarom jij staat waar je staat, bepaalt of mensen luisteren of afhaken.
Upload een fragment van je mediaoptreden en krijg binnen minuten een persoonlijke mediascore met concrete feedback.
Probeer PROOF gratisGeen creditcard nodig · Direct aan de slag