Als arts op sociale media ben je zichtbaar voor patiënten, collega's en toezichthouders tegelijk, en die drie groepen verwachten drie verschillende dingen van je. Een video over hartproblemen die viraal gaat is niet per definitie een succes: als de boodschap te simpel is, beschadigt dat je geloofwaardigheid bij vakgenoten, en als hij te ingewikkeld is, haakt de patiënt af. Het algoritme beloont emotie en herkenbaarheid, terwijl de medische ethiek je vraagt terughoudend te zijn met precies die middelen.
Een arts die op sociale media spreekt, spreekt namens zichzelf maar wordt gezien als vertegenwoordiger van zijn vakgebied. Eén ongelukkige formulering over medicijndosering of symptomen kan leiden tot klachten bij de IGJ, of erger: tot patiënten die op basis van jouw video verkeerde beslissingen nemen. Dat risico bestaat bij een column niet, bij een interview nauwelijks, maar bij een video die eindeloos gedeeld kan worden wel degelijk.
Sociale-media-video's worden niet lineair geconsumeerd: kijkers scrollen, pauzeren, kijken halverwege in en lezen ondertitels zonder geluid. De kans dat iemand jouw nuancering in zin drie meepakt als hij bij zin één al afhaakt, is klein. Dat betekent dat de volgorde en formulering van je eerste vijftien seconden bepalen of de rest van de boodschap aankomt, en dat een voorbehoud dat pas aan het einde komt, voor veel kijkers simpelweg niet bestaat.
Te veel medisch jargon gebruiken waardoor je boodschap niet aankomt bij het publiek
Een arts die in een video over leverontsteking spreekt over 'hepatische enzymwaarden' verliest de kijker die zichzelf herkende in de klachten, precies op het moment dat die kijker iets nuttigs had kunnen opsteken.
Dramatiseren of angst opwekken om meer views te krijgen, wat schadelijk is voor patiënten
Als cardioloog Sander Vos een video begint met 'dit symptoom negeer je op eigen risico', trekt hij kijkers, maar creëert hij ook onnodige paniek bij mensen met een onschuldige hartkloppingen, wat leidt tot overbelaste huisartsenpraktijken en vermijdbaar leed.
Te formeel en afstandelijk blijven, waardoor je geen echte verbinding maakt met kijkers
Een arts die strak in witte jas achter een bureau praat, straalt geen onbetrouwbaarheid uit maar ook geen toegankelijkheid, en op een platform waar de concurrent een huisarts is die met zijn kinderen aan tafel uitlegt wat keelontsteking is, verlies je het gevecht om aandacht nog voor je begonnen bent.
Vertaal medische termen direct naar begrijpelijke taal en noem de vakterm hooguit één keer ter referentie
Zeg 'je hart pompt niet krachtig genoeg, dat noemen we hartfalen' in plaats van andersom: de begrijpelijke versie eerst, de term als kapstok.
Begin met een herkenbare situatie uit de spreekkamer voordat je uitleg geeft, niet met een geruststelling of een disclaimer
Huisarts Lena Dijkstra opent haar video over slaaptekort met 'vorige week zei een patiënt van 34 tegen me: ik val gewoon niet in slaap meer', en heeft daarmee in één zin meer aandacht dan met elk statistisch gegeven over slaapdeprivatie.
Geef maximaal twee kernpunten per video en benoem expliciet wat de kijker morgen anders kan doen
Twee punten die blijven hangen zijn meer waard dan vijf punten die niemand onthoudt: sluit af met een concrete actie, zoals 'bel je huisarts als dit langer dan drie weken speelt', zodat de video een functie heeft buiten het kijkmoment.
Het meest onderschatte PROOF-element bij artsen op sociale media is P, het persoonlijke. Artsen zijn getraind om zichzelf buiten de boodschap te houden omdat objectiviteit gezag verleent, maar op video is het juist de persoon die het vertrouwen wekt, niet de titel.
Upload een fragment van je mediaoptreden en krijg binnen minuten een persoonlijke mediascore met concrete feedback.
Probeer PROOF gratisGeen creditcard nodig · Direct aan de slag