Een coach in een mediacrisis heeft een specifiek probleem: de beroepsgroep heeft al een imagoprobleem als het gaat om geloofwaardigheid, en een crisis vergroot dat risico. Journalisten zoeken bij crisiscommunicatie naar duidelijkheid en verantwoordelijkheid, twee dingen die coaches in hun dagelijkse taal structureel vermijden. De combinatie van een defensieve houding en coachtaal is dodelijk voor je reputatie als serieuze professional.
Als coach staat je hele praktijk op het spel bij een mediacrisis, omdat vertrouwen je enige product is. Een klacht van een oud-klant, een mislukt traject dat uitkomt, of een beschuldiging van kwakzalverij trekt direct de vraag op of jij überhaupt weet wat je doet. Nieuwe klanten googlen je naam, bestaande klanten twijfelen, en je netwerk kijkt toe.
Crisiscommunicatie is geen interview of debat maar een situatie waarin elke zin die je zegt wordt gebruikt als bewijs voor of tegen jou. In tegenstelling tot een podcastgesprek of een LinkedIn-post heb je hier geen controle over de context waarin jouw woorden verschijnen. Journalisten knippen, selecteren en framen, en jij hebt maar één kans om de toon te zetten.
Fout 1: Vlucht in vage coachtaal zoals 'dit is een mooie leerervaring' of 'alles gebeurt met een reden', wat direct averechts werkt
Een journalist die een kritisch stuk schrijft over jouw praktijk zal 'dit is een leerervaring voor mij' letterlijk citeren als bewijs dat je de ernst van de situatie niet begrijpt.
Fout 2: Wil te veel uitleggen en nuanceren, waardoor je defensief en schuldig overkomt in plaats van helder en direct
In crisiscommunicatie geldt: hoe meer woorden, hoe meer twijfel. Een coach die drie alinea's nodig heeft om uit te leggen waarom iets is misgegaan, klinkt als iemand die zichzelf probeert te overtuigen.
Fout 3: Gebruikt te veel jargon zoals 'transformatie' of 'bewustwording', waardoor je niet serieus wordt genomen
Jargon als 'bewustwording' of 'het proces' werkt in een vertrouwde coachingrelatie, maar in een crisissituatie klinkt het als ontwijken, en journalisten en lezers prikken daar direct doorheen.
Tip 1: Gebruik concrete, meetbare taal, zeg 'ik help mensen hun doelen bereiken' in plaats van 'ik begeleid in hun groeiproces'
Zeg bij een klacht over een mislukt traject niet 'we hebben samen gezocht naar groei' maar 'ik heb afgesproken X te leveren en dat is niet gebeurd, dat los ik zo op'.
Tip 2: Erken het probleem direct en kort, gevolgd door wat je concreet gaat doen, geen lange verhalen over processen
Oefen letterlijk één zin van erkenning en één zin van actie: 'Dit had niet mogen gebeuren. Ik neem contact op met de betrokkene en kom deze week met een reactie.' Meer heb je niet nodig.
Tip 3: Spreek in de ik-vorm over je verantwoordelijkheid en vermijd algemene uitspraken over 'de situatie' of 'het proces'
Coach Marieke van Dalen die in een RTL-item zei 'het traject heeft niet gebracht wat we samen voor ogen hadden' klonk als iemand die de verantwoordelijkheid deelt met haar klant, terwijl de klant juist stelde dat zij tekortschoot.
Het meest onderschatte element voor coaches in crisiscommunicatie is de P van Persoonlijk: coaches zijn gewend zichzelf op de achtergrond te houden en de klant centraal te stellen, maar in een crisis moet jij zichtbaar zijn als verantwoordelijke persoon, niet als begeleider van een proces. Wie zichzelf wegcijfert in een crisissituatie, mist de kans om geloofwaardig en menselijk over te komen.
Upload een fragment van je mediaoptreden en krijg binnen minuten een persoonlijke mediascore met concrete feedback.
Probeer PROOF gratisGeen creditcard nodig · Direct aan de slag