Communicatieprofessionals weten precies hoe een boodschap moet landen bij een doelgroep, maar in een sollicitatiegesprek zijn ze zelf de boodschap en dat is een ander vak. Je bent gewend om namens anderen te spreken, te adviseren, te framen, maar hier moet je concreet maken wat jij persoonlijk hebt bereikt zonder achter een opdrachtgever of campagne te verschuilen. De valkuil is groot: je bent zo getraind in het bedenken van verhalen voor anderen dat je je eigen verhaal te glad, te strategisch of juist te abstract maakt.
In een sollicitatiegesprek voor een communicatiefunctie wordt verwacht dat je je vak live demonstreert. Een recruiter of hiring manager ziet jouw gedrag in het gesprek als bewijs van wat je belooft op papier. Als jij zegt dat je helder en overtuigend kunt communiceren, maar in het gesprek vaag blijft over je eigen rol in een campagne, is de geloofwaardigheid meteen weg.
Een sollicitatiegesprek is een synchrone, interpersoonlijke situatie zonder herkansing en zonder redigeermogelijkheid. Je kunt je antwoorden niet bijstellen zoals je een persbericht herschrijft. De interviewer leest ook non-verbale signalen, aarzeling, zelfcorrectie, en die tellen even zwaar als wat je zegt.
Te veel in de adviseurrol kruipen en praten over wat organisaties zouden moeten doen, in plaats van concrete voorbeelden van je eigen prestaties te geven
Als je bij de vraag 'wat is jouw aanpak bij een reputatiecrisis?' begint met 'je moet als organisatie zorgen dat...', heeft de interviewer al door dat je geen concreet eigen voorbeeld hebt.
Overcompenseren door communicatiejargon te gebruiken om expertise te signaleren, waardoor je afstandelijk en theoretisch overkomt
Een zin als 'ik werk vanuit een geïntegreerde stakeholdersbenadering met cross-channel synergieën' zegt niets over wat je daadwerkelijk deed bij je vorige werkgever en wekt eerder wantrouwen.
Perfecte antwoorden willen formuleren zoals je een boodschap zou schrijven, waardoor je gekunsteld klinkt in plaats van geloofwaardig
Communicatieprofessionals die te lang pauzeren en dan een te gladde formulering geven, klinken alsof ze een kernboodschap opzeggen in plaats van een echte ervaring delen.
Bereid drie concrete verhalen voor waarin jij aantoonbaar het verschil maakte: begin bij de situatie, benoem expliciet jouw rol en sluit af met een meetbaar resultaat
Zeg niet 'we hebben de naamsbekendheid vergroot' maar 'ik heb in drie maanden de mediawaarde van de campagne voor Woningcorporatie Blaak met 40 procent verhoogd door het perscontact zelf te trekken in plaats van via het bureau te laten lopen'.
Oefen hardop met iemand die je niet kent professioneel, zodat je gewend raakt aan spontaan praten over jezelf zonder in vakjargon te vervallen
Vraag een vriend of collega om je zonder waarschuwing te ondervragen over je cv en neem het op, dan hoor je zelf waar je wegvlucht in abstractie of jargon.
Gebruik de STAR-structuur maar voeg toe wat misging of wat je anders zou doen, dat maakt je geloofwaardiger dan een verhaal zonder weerstand
Vertel dat de lancering van de nieuwe huisstijl voor gemeente Ridderkerk twee weken vertraging opliep doordat jij te laat de directie had aangehaakt, en wat je daar de volgende keer anders deed, dat is het soort eerlijkheid dat vertrouwen wekt.
Het meest onderschatte PROOF-element voor communicatieprofessionals in een sollicitatiegesprek is de P van Persoonlijk. Ze zijn zo gewend om het verhaal van de organisatie te vertellen dat ze in een gesprek over zichzelf toch weer wegschuiven naar 'wij deden' of 'de campagne zorgde voor', terwijl de interviewer wil weten wat jij dacht, besliste en riskeerde.
Upload een fragment van je mediaoptreden en krijg binnen minuten een persoonlijke mediascore met concrete feedback.
Probeer PROOF gratisGeen creditcard nodig · Direct aan de slag