Een collegedeal, een raadsbesluit of een subsidieaanvraag: als gemeenteambtenaar pitch je intern aan bestuurders die al tien andere stukken op hun bureau hebben liggen. De valkuil is dat je als vakspecialist praat tegen mensen die jouw dossierkennis niet delen maar wél de knoop doorhakken. Je hebt vijf tot tien minuten, en als je die besteedt aan procesuitleg in plaats van aan de kern van je voorstel, ben je je publiek kwijt voordat de discussie begint.
Bij een pitch-presentatie staat er voor een gemeenteambtenaar meer op het spel dan het voorstel zelf. Als het college je plan afschiet, zit jij met de uitvoering van een besluit dat je niet kunt steunen, of met een terugkeer naar de tekentafel terwijl de deadline dichterbij komt. Tegelijk ben je ambtelijk neutraal: je mag overtuigen maar geen politieke agenda voeren, wat betekent dat elke zin die je uitspreekt dubbel geladen is.
Een pitch-presentatie is geen raadsvergadering en geen werkoverleg. Het is een kort, gesloten format waarbij de beslisser aan het eind van de kamer zit en jij moet presteren zonder de veiligheid van een rapport dat voor zich spreekt. Er is geen ruimte voor voorbehouden in de marge: wat je zegt, blijft hangen, niet wat je op dia zeven had staan.
Te veel bestuurlijk jargon gebruiken waardoor je boodschap onbegrijpelijk wordt voor collega's uit andere vakgebieden
In een pitch van acht minuten heb je geen hersteltijd: als de wethouder na twee minuten afhaakt omdat je praat over 'interbestuurlijke afstemming en integrale beleidscoherentie', kom je niet meer terug in zijn aandacht.
Geen concrete voorbeelden geven van hoe plannen uitpakken voor inwoners, waardoor je abstract blijft
Een gemeenteambtenaar die praat over 'verbetering van de dienstverlening voor de doelgroep' zonder te vertellen dat mevrouw Karim uit de Vogelbuurt nu drie weken op een antwoord wacht, geeft de bestuurder niets om op te beslissen.
Te defensief presenteren door alleen risico's te benadrukken in plaats van ook kansen en voordelen te tonen
Bestuurders zijn politieke dieren: als jij alleen risico's benoemt, nemen zij het initiatief over en beginnen ze zelf alternatieven te opperen, waarna je voorstel in de prullenbak verdwijnt terwijl jij nog staat uit te leggen.
Vertaal ambtelijke taal naar concrete situaties: zeg 'dit betekent dat inwoners voortaan binnen twee weken antwoord krijgen' in plaats van 'we optimaliseren de doorlooptijd'
Oefen je pitch door elke zin met jargon te vervangen door een zin die je ook aan je buurman zou zeggen, en check of het voorstel daarna nog steeds klopt.
Begin met het probleem dat iedereen herkent voordat je je oplossing presenteert, zodat je direct begrip creëert zonder een beleidsintroductie te moeten geven
Open niet met de aanleiding of het traject maar met het probleem: 'Op dit moment wachten 340 huishoudens in onze gemeente langer dan acht weken op een reactie van de gemeente', dat is een zin die de wethouder wakker houdt.
Gebruik de drie-puntenregel: noem maximaal drie hoofdargumenten en ondersteun elk punt met één concreet voorbeeld uit de praktijk
Schrijf je drie argumenten op een bierviltje voordat je begint met je presentatie: als dat niet lukt, heb je je verhaal nog niet scherp genoeg en ga je te vroeg de vergaderzaal in.
Het meest onderschatte element voor gemeenteambtenaren in een pitch is de P van Persoonlijk: in de ambtelijke cultuur geldt neutraliteit als norm, waardoor ambtenaren hun eigen betrokkenheid bij een dossier wegstoppen, terwijl juist die betrokkenheid het verschil maakt tussen een voorstel dat overtuigt en een voorstel dat de bestuurder onbewogen laat.
Upload een fragment van je mediaoptreden en krijg binnen minuten een persoonlijke mediascore met concrete feedback.
Probeer PROOF gratisGeen creditcard nodig · Direct aan de slag