Een sollicitatiegesprek voor een journalistieke functie is geen interview, maar de meeste journalisten behandelen het wel zo. Je bent getraind om regie te houden via vragen, maar hier zit de ander aan dat stuur. Daarbij verwacht een redactie niet alleen dat je goed kunt schrijven of uitzenden, maar dat je kunt uitleggen waarom je de keuzes maakte die je maakte. Dat verdedigen van je eigen werk, zonder defensief te worden, is een vaardigheid die de meeste journalisten nooit expliciet hebben geoefend.
Een journalistieke vacature trekt veel kandidaten met vergelijkbare cv's. Wat je onderscheidt is niet je lijst met onderwerpen maar je vermogen om te laten zien hoe je denkt, waarom jij op een verhaal zat terwijl anderen het misten, en wat je bereid bent te zeggen als een redacteur je scherp bevraagt over een omstreden keuze. Het gesprek is dus ook een proef op de som: hoe ga jij om met tegendruk?
Een sollicitatiegesprek heeft geen montage, geen redacteur die je zin bijslijpt en geen tweede kans na een slechte opmerking. Alles wat je zegt, blijft staan. Bovendien praten journalisten van de weeromstuit te lang, omdat ze gewend zijn de stilte te vullen met doorvragen of context geven. In een gesprek van drie kwartier met een hoofdredacteur telt elk antwoord dat langer duurt dan twee minuten al als een antwoord dat je kwijt bent.
Te veel vragen terugstellen in plaats van antwoorden geven, de journalistieke reflex werkt hier direct averechts
Als een hoofdredacteur vraagt wat jouw beste stuk was en jij reageert met 'wat bedoelt u precies met beste?', verlies je onmiddellijk geloofwaardigheid, want je weet best wat er bedoeld wordt.
Te bescheiden over eigen prestaties omdat je gewend bent jezelf buiten het verhaal te houden
Journalisten schrijven zelden 'ik ontdekte' of 'ik doorbrak', maar in een sollicitatiegesprek móet je precies dat doen, want de redactie koopt jou, niet het onderwerp.
In de verdediging schieten bij kritische vragen over je artikelen of nieuwskeuzes
Een vraag als 'waarom koos je voor die invalshoek en niet voor die andere?' is geen aanval maar een toets, en wie daar meteen gaat uitleggen 'wat er allemaal speelde', klinkt alsof hij zijn eigen werk niet durft te verdedigen.
Bereid vijf concrete verhalen voor over scoops, impact of moeilijke keuzes, en oefen die tot je ze in anderhalve minuut kunt vertellen
Sander Meijer kon in zijn sollicitatie bij een landelijke krant direct vertellen hoe hij als eerste de gemeentelijke grondaankoop boven water kreeg, inclusief de specifieke tip, het dossierverzoek en de reactie van de wethouder, dat soort precisie maakt indruk.
Train jezelf om bij elke vraag eerst een directe bewering te doen en daarna pas uitleg te geven, niet andersom
Begin met 'Ik koos voor die invalshoek omdat...' en niet met 'Ja, het was een ingewikkelde situatie want...', want de eerste zin bepaalt of je geloofwaardig klinkt of verontschuldigend.
Zie een kritische vraag over je werk als een kans om te laten zien dat je redeneert onder druk, niet als een aanleiding om jezelf te verontschuldigen
Als een hoofdredacteur zegt dat hij twijfelde aan je kop boven een stuk, is het antwoord niet 'dat begrijp ik' maar 'hier was mijn redenering, en dit was het effect', zodat je integriteit toont in plaats van meegaandheid.
Het meest onderschatte element is P, het persoonlijke. Journalisten zijn professioneel geconditioneerd om zichzelf uit het verhaal te houden, maar in een sollicitatiegesprek zijn zij zelf het onderwerp, en wie dat blijft vermijden komt over als iemand zonder eigenaarschap over zijn eigen werk.
Upload een fragment van je mediaoptreden en krijg binnen minuten een persoonlijke mediascore met concrete feedback.
Probeer PROOF gratisGeen creditcard nodig · Direct aan de slag