Een interview vraagt van een kunstenaar iets wat haaks staat op hoe het werk zelf communiceert: je moet in woorden zeggen wat je bewust niet in woorden hebt uitgedrukt. Dat is geen technisch probleem maar een fundamenteel ongemak. Het risico is niet dat je te veel prijsgeeft, maar dat je zo vaag blijft dat de interviewer zijn eigen verhaal gaat invullen, en dat verhaal klopt zelden.
Voor een beeldend kunstenaar, muzikant of schrijver staat bij elk interview meer op het spel dan alleen aandacht voor het werk. Galeriehouders, programmeurs en subsidieverstrekkers lezen mee. Hoe je over je eigen werk praat, bepaalt mede hoe anderen het positioneren, citeren en in een vakje stoppen. Eén onhandige uitspraak over je inspiratiebronnen kan jaren als etiket blijven kleven.
Een interview is geen podiumoptreden en geen persverklaring: het is een gesprek met een agenda die jij niet volledig beheert. De interviewer heeft een invalshoek gekozen voordat jullie de kamer binnenlopen. Hij stuurt via zijn vragen, gebruikt stiltes als instrument en knipt in de montage. Wat je zegt in de eerste twee minuten bepaalt de toon van het hele stuk.
Te abstract praten over je werk zonder concrete voorbeelden te geven die leken kunnen begrijpen
Als Nadia Timmers zegt dat haar installaties gaan over 'het breken van temporele grenzen', knikt de interviewer en schrijft hij vervolgens zelf iets op wat niet klopt, want hij had geen ander materiaal.
Alle gevoelige onderwerpen vermijden en daardoor saai of oppervlakkig overkomen
Een interviewer die niets te bijten krijgt, zoekt het schurende zelf op, en de kans is groot dat hij het minder genuanceerd formuleert dan jij zelf zou doen.
Geen duidelijke verhaallijnen voorbereiden en daardoor afdwalen naar technische of materiaalgebonden details
De montage of eindredactie behoudt de technische uitleg niet maar knipt er wel het gat mee op waar een helder antwoord had moeten zitten.
Bereid twee of drie concrete verhalen voor over je werk die je in maximaal twee minuten kunt vertellen, inclusief een moment van twijfel of mislukking
Thomas Verhoeven die vertelt hoe hij drie maanden worstelde met één specifiek kleurpigment en waarom dat uiteindelijk de sleutel van het werk werd, geeft de interviewer een verhaal dat hij kan gebruiken zonder het werk te reduceren.
Oefen hoe je emotionele of persoonlijke aspecten benoemt zonder er een therapiesessie van te maken: één zin volstaat
Zeg 'dat werk maakte ik op een moment dat ik nergens uitkwam' en ga dan verder over het werk zelf, dat is genoeg om menselijk over te komen zonder je kwetsbaar te positioneren.
Stel voor het interview drie kernzinnen op die je terug wilt zien in het gepubliceerde stuk en stuur het gesprek daar actief naartoe
Als de interviewer zijn eigen invalshoek kiest en jij geen alternatieve lijn hebt klaarliggen, eindigt het gesprek in zijn richting en niet in die van jou.
Het meest onderschatte element voor kunstenaars in een interview is R, de relevantie voor de kijker of lezer. Kunstenaars zijn getraind om hun werk op zichzelf te laten staan, maar in een interview moet je de brug leggen naar iemand die er niets mee heeft, en die brug moet in de eerste dertig seconden zichtbaar zijn.
Upload een fragment van je mediaoptreden en krijg binnen minuten een persoonlijke mediascore met concrete feedback.
Probeer PROOF gratisGeen creditcard nodig · Direct aan de slag