Een pitch-presentatie vraagt van een kunstenaar iets wat haaks staat op hoe de meeste van hen hun werk beleven: in twee minuten overtuigen zonder te kunnen nuanceren. Pitches worden beoordeeld door juristen, fondsbeheerders of galeriehouders die die dag ook vijftien anderen hebben gehoord. De kunstenaar die het langst over zijn eigen intenties praat, verliest als eerste de aandacht. Authenticiteit is geen excuus voor onvoorbereide vaagheid.
Voor een kunstenaar staat bij een pitch niet alleen een opdracht of subsidiebedrag op het spel, maar ook de vraag of zijn werk serieus genomen wordt door mensen met beslissingsbevoegdheid. Een afwijzing voelt daardoor persoonlijker dan bij andere beroepsgroepen, wat de neiging vergroot om ofwel te veel te verdedigen of juist te weinig te vragen.
Een pitch-presentatie is een eenrichtingsformaat met een harde tijdslimiet en nauwelijks ruimte voor dialoog. De kijker of luisteraar heeft geen tijd om je werk te absorberen zoals in een galerie of tijdens een voorstelling, dus moet jij het werk in woorden en beelden zo aanwezig maken dat de essentie in dertig seconden landt.
Te lang uitweiden over je creatieproces in plaats van de waarde voor het publiek helder maken
Een pitchpaneel wil weten wat het werk doet, niet hoe het tot stand is gekomen: als je drie van je vijf minuten besteedt aan materiaalonderzoek en inspiratiebronnen, heeft de beoordelaar nog steeds geen antwoord op de vraag waarom dit project nu gefinancierd moet worden.
Alleen in abstracte termen spreken zonder concrete voorbeelden of visuele ondersteuning
Woorden als 'transformatief', 'liminaal' of 'de dialoog aangaan met de ruimte' zeggen een fondsbeheerder zonder kunstachtergrond niets, en een beoordelaar mét kunstachtergrond heeft ze die dag al twaalf keer gehoord.
Je kwetsbaarheid verstoppen achter jargon in plaats van deze als kracht in te zetten
Kunstenaars gebruiken in pitches vaak academisch of beleidsgericht taalgebruik om professioneel over te komen, maar daarmee verdwijnt precies wat hun werk onderscheidt: de persoonlijke aanleiding die het werk noodzakelijk maakt.
Open met één concreet werk of project en formuleer in maximaal twee zinnen wat een buitenstaander eraan heeft of van ervaart
Schilder Nora Visser opent haar residentiepitch niet met 'ik werk met geheugen en verlies' maar met: 'Dit schilderij hangt nu in de wachtkamer van een verpleeghuis in Haarlem en bezoekers laten er briefjes bij achter', waarna ze pas uitlegt wat haar werk beweegt.
Gebruik maximaal drie beelden of objecten die je verhaal ondersteunen en introduceer elk beeld actief met een zin, laat ze niet voor zichzelf spreken
Een beeld dat je niet introduceert is decoratie, een beeld dat je introduceert met 'dit is het moment waarop ik begreep wat ik wilde maken' wordt een argument.
Deel één persoonlijk moment dat je kunstpraktijk heeft gevormd en koppel dat moment expliciet aan wat je nu vraagt of wilt bereiken
Tekstkunstenaar Daan Hoekstra vertelt in dertig seconden hoe hij als kind met dyslexie letters als vijanden zag, en verbindt dat direct aan zijn vraag voor een productiebudget: zo weet het panel waarvoor ze tekenen en wie ze steunen.
Het meest onderschatte PROOF-element bij kunstenaars in een pitch is R, Relevant: ze gaan er te snel van uit dat de waarde van hun werk vanzelf spreekt voor iedereen in de zaal, terwijl de beoordelaar juist wil horen waarom dit werk op dit moment voor dit publiek of deze plek noodzakelijk is.
Upload een fragment van je mediaoptreden en krijg binnen minuten een persoonlijke mediascore met concrete feedback.
Probeer PROOF gratisGeen creditcard nodig · Direct aan de slag